Divan-ı Aşk

Divan-ı Aşk

Harfleri ayna Elif’e. Elif, be, te, se… Eliflerin gide gide, kıvrıla kıvrıla, eğile büküle “ye” Olduğunu anlatıyor bize. Alfabe kutsal bir dokunuşla Elif gibi başlıyor, dosdoğru… Ye gibi bitiyor sonra. Yılan gibi… Şimdi herkes harfini arayacak sevgilim. Elif olmaksa zor. Bazıları kendini Vav’da bulacak, bazıları iki gözü iki Çeşme He’de. Bazıları “ye” gibi, sürünecek dünyanın Toprağına, mim olup kalacak… Bazıları başına üç yıldız konmuş taçlar giyecek, Şehzadeler gibi uyanacak bazıları…

İlahiaşk yolculuğu

Kays’ın Leyla’yı sevdiği ilk kıvılcımlarda yaşadığı duygular

O sevgi ile aşkına methiyeler sıraladığı dönem,

Aşık bülbül(Kays) methettikçe , maşuk gül(Leyla) bir başka güzel açılıyordu…

Ve artık aşık ve maşuğu ebedi yakacak aşk doğdu

Leyla’nın Ve Mecnun’un birbirlerini sundukları sadece kalpleriydi…

Mecnun’un ilahiaşka erişmeden önce gördüğü manzara,

her yerde Leyla’nın suretiydi…

Ve bir den bu vuslatsız aşk, Leyla’dan Mevla’ya doğru akmaya başlar…

İçinde yanan ilahiaşk ile kainatı tavaf etmeye başlar

Gönlünün sarayında büyük bir yangın yaşamıştır

ve

bir tek O(c.c) Sultanlığını ilan etmiştir….

Yüreğinde taşıdığı ebedi sevdayı ilmine akıtmıştır…

Artık sağ elimi kaldırdım(Mevlasından aldığı ilahiaşk enerjisiyle)

sol elimi daldırdım (Halka hizmet şuuruyla bir canı daha Mevlasıyla buluşturma şevk ve gayretiyle, eli Kârda gönlü Yar’da….)

HİZMETLERE İMZASINI ATMIŞTIR….

İlahiaşk  Can güneşi

Hizmet

Hizmet uzun bir yolculuğa çıkmaktır,bu yolda ‘Neye katlanırsan kârdır’.

Hidayet zor kazanılır… Hizmette sabır şarttır!

Sen elinden geleni yap vazgeçme Allah c.c inşallah gönlüne dahil eder.

Hizmet eden derki;’BEN O’NDAN BAHSETMELİYİM , MEVZUUM O OLMALI’

Vefa borcum var Rabbime,sözlerimin içine O’ndan başkası giremez..

Hizmet kolay değildir,sıkıntıları çoktur.En çokda ayaklar çeker yükü koşturmacada ama unutmayalım kurtuluşa ermekde kolay değildir.

Mevlam buyuruyor ki :

Sizden, hayra çağıran, iyiliği emredip kötülüğü meneden bir topluluk bulunsun. İşte onlar kurtuluşa erenlerdir.Âl-i İmrân 104

Leyla_Mecnun

ALLAH -CC- ‘IM

ALLAH -CC- ‘IM

Seni ne vakit ansam ey Sevgili,
Ruhum bedenime sığmaz Allah’ım (c.c) …
Sana haddim değil demek Sevgili,
Sen fâniden münezzehsin Allah’ım (c.c) …

Severim lâkin lâyikin değilim,
Mücrim bir kulum kapına eğildim,
Yeter ki razı ol canım Sevdiğim,
Yaksan da severim seni Allah’ım (c.c) …

Kâinatta teksin yok bir benzerin,
Her şeye mâliksin yaratan Sensin,
Ol can Muhammed (sav) son hâk peygamberin,
Ben Kıtmir’i olsam yeter Allah’ım (c.c) …

Gezegen aşkının şevkiyle döner,
Güneş aşkın olmasa o an söner,
Hücrelerim Senden bir Seni ister,
Yediğim içtiğim yalan Allah’ım (c.c) …

Damlayım kuruyup deryana yağsam,
Fâniyim bâkiye rızanla varsam,
Nasip etsen de cemâlini görsem,
Aşkına aşığım yüce Allah’ım (c.c) …

Bâki olan Sensin gerisi fâni,
Mâzide onca yaşananlar hani,
Sebepler gâfil gözlereymiş mâni,
Görene Seni anlatır Allah’ım (c.c) …

Mühimi Senin sevgini kazanmak,
Aslında Senin sevginmiş haz almak,
Gerisi yalandan bir oyalanmak,
Bana Seni gerek Seni Allah’ım (c.c) …

Aşkın nazar etmiş fâni muhabbete,
Gönlümü mahkum et Sana müebbete,
Hasretim Sevgili aşkınla sohbete,
Bir tecellin Cennetten güzel Allah’ım (c.c) …

Ağlatsan da güldürsen de aşkımsın,
Yaşatsan da öldürsen de taptığım,
Canımdan mukaddes saydığım,
Esmâ-ül Hüsnâsı eşsiz Allah’ım (c.c) …

Bilinmek için yarattın ademden,
Nesiller türettin sebep Âdem’den (a.s),
Razı isen mücrim kölen Âdem’den,
Ölüm Şeb-i Ârus olur Allah’ım (c.c) …

Şair:Adem Kaçar

Aşk-ı İlahi

Aşk-ı İlahi

Mahluk hilkâtine vesile benim,
Zerrât ve gezegenleri döndüren,
Mahlukta Hâkk’ın mührünü gösteren,
Allah’a (c.c) muhâbbette zirve benim…

Kâinat dar gelir yerim gönüller,
Benden nasipsize zordur ölümler,
Nasiplime ölüm olur düğünler,
Ölümü Şeb-i Arus kılan benim…

Fânilerde arama bulamazsın,
İlâhiyse tadıma doyamazsın,
Yerime hiçbir şeyi koyamazsın,
Kâinatın özü odağı benim…

Kırmızı güldeki saklı mânâyım,
Gözlerde damla gönülde deryayım,
Neyin hasretle dolu feryadıyım,
Kulu Mevla’ya ulaştıran benim…

Bülbülü güle tutsak eylemişim,
Numunemi faniyle göstermişim,
Gülün kısa ömrüne yetmemişim,
Bülbüle serenât yaptıran benim…

Mecnun’un Leyla’da aradığıyım,
Ferhat’ın Şirin ile yandığıyım,
Kerem’im Aslı ile andığıyım,
Fani muhabbette aranan benim…

Adem’e (a.s) Havva ile göründüm,
İblis’in iddiasıyla ölçüldüm,
Tövbe gözyaşıyla dirildim,
Habil’i Kabil’den ayıran benim…

Nuh’un (a.s) gemisi benimle yükseldi,
Tufanın öfkesi sayemde düzeldi,
Balığın karnında Yunus (a.s) seslendi,
Çareyi imdada koşturan benim…

Ad da Semud da beni tanımadı,
Bana çağrılınca kulak asmadı,
Beni unuttu da çaresiz kaldı,
Yerine musibet getirilen benim…

Musa’nın (a.s) Tur Dağında düştüğü,
Yakub’un (a.s) Yusuf (a.s) ile güldüğü,
Nemrut’un İbrahim’den (a.s) ürktüğü,
Kıssaların ardındaki asıl benim…

Aziz Mahmut’a Hüdâi dedirten,
İbrahim Ethem’i tahttan geçirten,
Oğlundan vuslatta yüz çevirten,
Uğrunda dünyadan geçilen benim…

Ahmed’i (s.a.v) âlemlere rehber eden,
Mevlana’yı insanlara sevdiren,
Yunus’a Tabdug ile huzur veren,
Sebepler ardındaki sırlar benim…

Mu’sab’ı (r.a) her şeyinden geçirtenim,
Zeyd’i (r.a) taşlar önünde set çekerim,
Hamza’yı (r.a) şehitler piri edenim,
Yollarında canlar verilen benim…

Allah’ı idrakte en üst noktayım,
Gönlün kendini bulduğu safhayım,
Can kafesindeki kalbi saftayım,
Beden ölse de ebedi yaşarım,
Zira aşktır adım, bendeniz AŞK’ım…..

Şair:Adem Kaçar

Hakk bir gönül vermiş bana

Hakk bir gönül vermiş bana

Hakk bir gönül vermiş bana,

Seyre dalar hayran olur;

Sanki kastı varmış cana,

Aşka düşer virân olur..

Bir gün coşar bir gün durur,

Bin ağlarken bir kez sürûr,

AŞK eliyle candan vurur,

Vecde gelir meczûb olur..

Ney misali inler durur,

Bülbül olur Gül’ü bulur,

Aşka düşer yanar kurur,

Fâni iken bekâ olur..

Çöle düşen Mecnun olur,

Dağlar delen Ferhat olur,

Perde Leyla, Şirin olur,

Mecâz iken Vedûd olur..

Nemrut olur Hâmân olur,

Aşksız kalır Karûn olur,

İman eder Musâ (as) olur,

İsâ (as) olur Ahmet (sav) olur..

Kâinatta Hakk mührü AŞK,

Nakış, Nakkaş arası fark,

Çok hassas kurulmuştur çark,

Aşk, cevherdir gizli olur..

AŞK sırrına vâkıf olsan,

Kâinat bir bir okusan,

Esmâsıyla Hakk’ı bulsan,

İblis senden ırak olur..

Gönül! Beden toprak, coşma,

Kabın dar, deryada taşma,

Damlasın, ummâna koşma,

O’rda fırtına güç olur..

Adem sırrın ele açma,

AŞK mahremi böyle saçma,

Şu dünyadan Aşksız kaçma,

Hakk divânı çetin olur…

Şair:Adem Kaçar

Demedim mi?

Demedim mi?

Düşme sakın AŞK eline,

Yapamazsın demedim mi?

Kapıldın mı AŞK seline,

Çıkamazsın demedim mi?

Bakma o fâni gözlere,

Aldanma şirin sözlere,

Kanma gülüşen yüzlere,

Vefâsızdır demedim mi?

Gönül Aşkı kolay sanma,

Mecnun gibi Leyla anma,

Ateşi nârıyla yanma,

Sönemezsin demedim mi?

Bülbül olsan ötemezsin,

Gül ömrüyle yetemezsin,

Dikenini çekemezsin,

İncinirsin demedim mi?

Ney misali dağlanırsın,

Halka halka bağlanırsın,

Dertli dertli ağlanırsın,

İnilersin demedim mi?

Fâni mahbub perde olmuş,

Bâki mahbub gizde O’ymuş,

Mecâz, hâkikiye yolmuş,

Geçemezsin demedim mi?

İstidâdın Bâki sever,

Fâni Mahbub neye yeter,

Bâki mahbub canda şeker,

Doyamazsın demedim mi?

Aşkı bilmez yaşamayan,

Allah (cc) deyip coşamayan,

Nefsi, Aşkla taşamadan,

Aşamazsın demedim mi?

Masivâdan vefâ umma,

Aşkı O’ndan gayrı sunma,

Fânilerde olur sanma,

Bulamazsın demedim mi?

Muhammed Mustafa (sav) şâhım,

Kur’anı Kerimdir tâcım,

Öyle sözde kurban başım,

Diyemezsin demedim mi?

Âcizâne Adem adım,

Bir gün eşilir mezarım,

Aşk kalır âhufizârım,

Duyamazsın demedim mi?

Şair:Adem Kaçar

Gönül..

Gönül..

Dünyaya yanmaya gelmiş gibisin,

Ne dehşetli yangının varmış gönül;

Mahbubun Aşkından nârda gibisin,

Elbet sende yanıp pişersin gönül…

Hani vefâsız sevgili ardından,

Ateş olup yanmayacaktın gönül;

Hani fâni bir mahbubun adından,

Ahû figân etmeyecektin gönül…

Daha toysun sevdikçe pişeceksin,

Fâni Aşklar elinden çekeceksin,

Sonunda elbet sende göreceksin,

AŞK bir tek ilâhi olandır gönül…

Mumların nûru güneş anımsatır,

Fâni aşklar İlahi Aşk yansıtır,

Aşktan acılar dahi tatlılaşır,

Nemrut nârını serinletir gönül…

Testideki nakışlara aldandın,

İçtekine değil dışa bağlandın,

Nemrut’ların ateşine atıldın,

İbrahimce ol ki ferâhla gönül…

Aşkın duvaktan öteye geçmedi,

Güneş ile yansımayı seçmedi,

Firâka, zevâle gücün yetmedi,

AŞK fâni değil Bâki ister gönül…

Fâni mahbûb sayısınca dağıldın,

Nakkaş’a değil nakışa takıldın,

Mahbûbların zevâliyle yakıldın,

Firâktan firâka atıldın gönül…

Mahbub diye hep fâniye yöneldin,

Firâkın acısı ile söylendin,

Söyle hasret nârından ne öğrendin?

Bâki mahbub Allah (cc), değil mi gönül?

AŞK, hadsiz şiddette bir muhabbettir,

İlâhi AŞK şifâ, fâni AŞK derttir,

AŞK, Mecâzda kalırsa musibettir,

İstidâdın Hâkikî Aşka gönül…

İstidadındaki hadsiz muhabbet,

Fâni için verilmiş değil elbet,

AŞK, Allah’a mahsustur ilelebet,

Fâni mahbub zevâle mahkum gönül…

Demedim mi AŞK cevherdir bilene?

Çok azdır sarrafı, herkes dilene,

Sözüm yoktur hiç tatmadan ölene,

Hakk’tan bir sırdır demedim mi gönül?

Şair:Adem Kaçar

Deli Gönül…

Deli Gönül…

Yakıldın, yandın uslanmadın hâlâ,

Nereye kadar böyle deli gönül;

Bilirim istidadında var ama,

AŞK pahalı yüktür deli gönül..

Kâh coşar kâh durulursun nedendir,

Yer ettiğin çamurdan bir bedendir,

AŞK beden kabına sığmaz edendir,

Damlada fırtınadır deli gönül..

Nereye baksam AŞK der inletirsin,

Hakk Esmâsından şiir dinletirsin,

Nefsime karşı beni kinletirsin,

Ruhla nefis savaşır deli gönül..

Öyle bir sırrı aldın ki içine,

AŞK denen o cevher senin neyine,

Kâinatta yer edememiş kine,

Sende mi yer etti âh deli gönül..

AŞK cevherini fâniye verirsin,

Firaka düşünce de delirirsin,

AŞK fâni için değil öğrenirsin,

O, Allah’a (cc) aittir deli gönül..

Aşkı fâninin cemâlinde tattın,

Elması, bir cam pahasına sattın,

Bu ticarette başta belki battın,

Sonunda Hakk’ı buldun deli gönül..

Fâni mahbublar perdedir bilsene,

Perde ardında Cemîl’i görsene,

Mecâzdan Hakîki Aşka dönsene,

İstidadın O’nadır deli gönül..

Kâinat kitabı seninle çözüldü,

AŞK alfabesiyle hakikat görüldü,

Nefsin defteri ancak senle dürüldü,

Gayba açılan pencerem deli gönül…

Şair:Adem Kaçar

HAK YOLCUSU

HAK YOLCUSU

Kim ki aşkın darına berdar olur
Cümle uşşak içre ol serdar olur

Bunda uşşakı yakan od akibet
Nari İbrahim gibi gülzar olur

Bunda ağyar kesretinden kurtulan
Vahdet ellerinde vaslı yar olur

Eğer âşık isen korkma tamudan
Bülbüle her mevsim nevbahar olur

Cenneti irfana giren söylemez
Nerye baksa gördüğü didar olur

Kalbi kör olan dost yüzün göremez
Hakkı gören hep “ulül ebsar” olur

Dünyanın lezzetine aldanma hiç
Ölüm acısıyla zehri mar olur.

Olsan dahi bu cihanda padişah
Sonunda cümlesi tar umar olur

Tüm varlığın kulluğunda Ma’budun
Kullanırsan devletin tekrar olur.

Ger kabul oldunsa ebed kurtuldun
Nerde böyle usuli Pazar olur

Nefsten vazgeçmeden olmaz vaslı yar
Adet odur; can O’na kurban olur

Kim ki kendin yok ederse Mısri’ya
Yokluğun ardından sonsuz var olur

(Niyazi MISRİ)

Aşkın darına berdar= İlahi aşkın yurduna yolcu
Uşşak= Âşıklar
Serdar= Öncü, komutan
Od= Ateş
Gülzar=Gül bahçesi
Akibet=Sonunda
Ağyar kesreti= Mahlûkat kalabalığı
Vaslı yar= Dosta kavuşma
Tamu= Cehennem sıkıntısı
Didar= Allah’ın cemali
Ulül-ebsar= Basiret ve keramet sahipleri
Tarumar= Darmadağın
Usuli Pazar= Adil pazarlık, karlı alış veriş
Zehri mar= Yılan ağusu
Nevbahar= İlkbahar