M.Es’ad COŞAN(Rh.A)

M. Es’ad COŞAN (Rh.A) ‘dan .Tavsiyeler

 

 

Cehalet felakettir, amelsiz ilim ise vebal! Silkinelim, atalet ve cehaleti yenelim.
Hakkı istemeli, gerçeği aramalı, onu sevmeli ve saymalı.
Gülün dikenine değil, kokusuna ve rengine bakın.
Az uyuyup çok çalışın, ilmi çalışmalara önem, bilgin ve uzmanlara kulak verin.
Artık kabuğu kırarak dış dünyaya açılmalı, bizi seven ve sayanlarla sağlam alakalar kurmalıyız.
Gevşemeyiniz, ahireti, hesabı unutmayınız, hiç olmazsa düşmanların çalışmalarına bakıp gayrete geliniz.
Kültürel meselelerle ciddi olarak ilgilenin.
Gücünüzün ve cesaretinizin, güçlüklerin üstesinden gelmeye yeterli olduğunu kabul edin.
İlerleme, kalkınma ve yükselmenin sonsuz değerli, vazgeçilmez şartı, her yönü ve çeşidi ile, gerçek ilimdir.
Yakın ve uzak çevrenize ilgi gösterin, ilme, yeniliklere, gelişmelere önem verin.
Dostlarınızı asla unutmayın.
Evlerimizde sadece akla uyan, işe yarayan lüzumlu, faydalı eşya bulunsun.
Çocuklarını millî kültüre bağlı ve uygun yetiştirmeğe var gücüyle çalışmalıdır.
Batı dillerinden en az birini, kendi kültürümüzün temeli olan Arapça’yı, Farsça’yı, Osmanlıca’yı iyi öğrenmeye girişmeliyiz.
Çok ve devamlı okumalı, meslekî literatürü, ilmî gelişmeleri yakından, -ilmî mecmualar, yeni etüd ve makaleler seviyesinde- takip etmeliyiz.
Hilelere tuzaklara düşmemek için, Allah’a sığının. Allah’a tevekkül edin, çalışın.
Kur’ân’ı Kerîm’i ve hadis-i şerifleri sağlam kaynaklardan öğrenin ve sahih hadisleri ezberleyin.
Spor ve sıhhate çok önem verin. Katiyyen sıhhatinizi tehlikeye sokacak işler yapmayın. Sıhhatli kuvvetli müslüman daha hayırlıdır.
Kur’ân-ı Kerîm’in en güzel izahı Resulullah’ın hayatıdır. Sahabe-i Kirâm’ın hayatıdır. Onların hayatı çok önemlidir. Sahabe-i Kirâm’ı iyi öğrenin.
Mezun olduğumuz yerlerde mutlaka vakfımızın şubesini veya bir dernek kurun. Mutlaka bir eğitim , öğretim, kültür ve sosyal çalışma içinde yerinizi alın.
Şahsi işinizin yanında mutlaka sosyal iş yapın. Yani bir ticaret bile, ticaretiniz İslâm’a hizmet etsin.
İlme sarılacağız, gerçek âlim olacağız, müslümanları kaliteli, meziyetli, bilgili, görgülü, ahlâklı yetiştireceğiz.
Daha çok çalışın, daha kaliteli üretim yapın, daha çok tasarrufta bulunun., lüksü ve israfı terk edin, yeni ve modern, büyük müesseseler kurmaya gayret edin!
İthalât ve ihracatlarınızı kendiniz veya kardeş müesseseler aracılığıyla yapınız., dış piyasaya mutlaka açılınız.
Alış verişlerinizi kendi öz müesseselerimizden yapınız!
Üç kuruşluk maaş için çalışan basit insanlar olmayın. İdealleri unutmayın.
Tasarrufa önem verin, israfa kaçmayın. Tasarrufu da ticarette ve diğer çalışmalarda değerlendirin.
Büyükşehirlerde yığılmak yerine, rahat yaşayabileceğiniz kenarları bahçeli yerleri tercih edin.
Dünyanın her yerinde İslâm’ı yayma, tebliğ, irşad, talim ve terbiye çalışmalarına yeni bir hız ve güç vermeliyiz.
Günahkârlara kızmayın, onları ayıplamayın, sabırlı olun onlara birer hasta gibi şefkatle yaklaşın, doğru yola gelmeleri için gıyaplarında dua edin.
Kadınların ve çocukların da savaşa hazırlanması lazım. Karate, tekvando ve, yakın savunma sporları dahil hepsini öğrenmeli.
Mutlaka sosyal, kültürel çalışmaları yapacaksınız. Mutlaka dergilerimizi okuyacaksınız, okutacaksınız.
Halkı bilgilendirmeli bilgi toplumu haline getirmeliyiz.
Mutlaka sizin dışınızdaki insanların güzel taraflarını görmeyi öğreneceksiniz. Kusurlu olarak kendinizi göreceksiniz.
Müslümanlar fikir farklarına rağmen, işbirliği yapmasını öğrenmek mecburiyetindedirler.
İnançlı, görgülü, bilgili, terbiyeli, iradeli, edepli, ahlaklı ve gönül ehli insanlar yetiştirmeye yönelmeliyiz.
Mert olalım, dürüst olalım! Bize iyilik yapana kötülük etmeyelim, kan kusturmayalım! Borcumuz varsa, sahibine ödeyelim, rahat etsin o da… İyiliği için de teşekkür edelim!
Müslüman olarak giyimine dikkat etmen gerekli; pabucunun çamursuz olması, pantolonunun temiz olması önemli! Hatta, giyiminin renklerinin uyumlu olması önemli.
İlim öğrenin, hadis öğrenin, Kur’an öğrenin, büyüklerimizin hallerini öğrenin; söylenecek yerde onları söyleyin!..
Kur’an-ı Kerim Allah’ın sağlam kurtarma ipidir, can kurtaran simididir. Ona sımsıkı sarılmalıyız, yapışmalıyız ki selâmete çıkalım, kurtulalım.
Kur’an-ı Kerim ne dediyse, “Amennâ ve saddaknâ, sadakallàhul-azîm. Cenâb-ı Hak doğru buyurmuştur, elbet öyledir.” deyip onu tasdik etmemiz lâzım!
Her yerde, herkese, her vesile ile hizmeti bir ganimet bilelim, dua almaya çalışalım, dua kazanalım!
Bu bayramların sevaplarından istifade etmek lâzım. Sevapları kaçırmamak lâzım!
Zikir ehli; yâni ilim ehli, o meseleyi bilen kimseler demek. Bilene sormak çok önemli. Bir sorun çıktı karşınıza… Arayıp, bulup bilene sormak lâzım!
O halde müslümanlar ilmi, hakyolda ve hayra ve Allah için öğrenmeli, kullanmalı, ilmi ile âmil olmalı, takvâyı şiâr edinmeli.
Bir insan her şeyi tam bilemez, bilmediği konularda “burası benim saham dışındadır” diyebilmeli, konuşmak kadar edebi, sukût etmeyi de öğrenmelidir.
Hasta kardeşlerimize ziyaret yaparsınız, gönüllerini alırsınız. Bir de onların dualarını talep edin, “Bize dua edin!” diye dua isteyin.
Eksiğimizle, kusurumuzla, hatalı şey yaptığımızı itiraf ederek, tevazuu takınmamız lâzım geldiğini hatırlamalıyız…
Cahil cahilliğiyle öyle kenarda yıllarca kalmamalı, cahil gelip cahil gitmemeli! Cahil yaşayıp cahil göçmemeli!..
Eski güzel an’anelerimizi canlandıralım; müslümanların ne kadar misafirperver, fedâkâr, vefâkâr, hizmetli, gayretli, ihlâslı olduğunu fi’len gösterelim.
Sağlam yürümek daha iyi… Bildiğiniz insanlarla, samimi dostlarınızla iş yapmanızı tavsiye ederiz.

Rahmetinden bir parça bizede ayır YA RAB

      

Rahmetinden bir parça bizede ayır

 YA   RAB                                          

Baharın canlılığından ibret alalım

YA RABBİ…!

Hiç Miraca Çıktınız Mı?

Rastladıkça sorardı bir arkadaşım bana:

-Miraca çıktın mı?

Acaba çıkmış mıydım?

Yani bir namazda Mirac duygusu yaşamış mıydım? Koltuğumun altına alıp, Mahşer’de Rabbimin huzuruna güvenle taşıyacağım bir vakit namazım var mıydı?

Namaz kaygısı yüreğimi hoplatıyor.

…

Allah Rasulü - sallallahü aleyhi ve sellem- o yüceliklere çıkmış, ve oradan Namazla dönmüş. Böylece Namaz ile Mirac arasında derin bir akrabalık doğmuş.

Sanki Namaz mü’minin Miracı olmuş.

İslam, insanın Rabbi ile yakınlığını bilinç - idrak haline getirmeyi öngörüyor. “Kulluk” bilincinin - idrakinin böyle olduğu takdirde diri yaşanacağını düşünüyor. “Nerede olursanız olun O sizinle beraberdir.” Bu birlikteliği idrak, insanın İslam içindeki seyrü seferinin başarısına bağlı.

Tüm ibadetler bu seyrü seferin güne, haftaya, aya, yıla yayılan safhaları… Bu ibadetlerle, “Her an”da yaşanan “Huzur Hali”ne ulaşıyor insan: O’nun huzurundasın. O seni görüyor. O’nunla berabersin. Bunu idrak sende nasıl bir halet-i ruhiye oluşturursa onu kuşanmaya çalış.

Bu idrak durup dururken kazanılmıyor. Kalbe emek vermek gerekiyor; Kalb zikirle - Allah Teala ile beraberlik temrinleri- ile yoğruluyor. Namazlar, oruçlar, haclar, zekatlar kalbi yoğuran beraberlik temrinleri.

Namaza durdunuz:

Huzurda mısınız?

Abdestinizi abdest gibi aldınız mı, yani yüreğinizdeki manevi kirlerden arınma cehdi gösterdiniz mi, sonra maddi her türlü kirden arındınız mı, sonra Huzura çıkma vaktinin heyecanını yaşadınız mı, sonra yönler içinde savruluşlardan kurtulup, O’na yöneldiniz mi, ve sonra bütün bu hazırlık eylemlerini getirip, “İşte huzurdayım Rabbim” gibi bir kalbi yoğunlaşma, niyet duruluğu yaşadınız mı?

“Allahüekber!”

Tüm engelleri O’nun için aştınız ve geldiniz, yüreğinizden bir sada koptu, tüm yücelikler O’nun yüceliği yanında silinip gitti, bir iman, bir karar anıt gibi dikildi içinize:

“Allahüekber!”

Huzurdasınız. Hem var hem yoksunuz, O sizi kabul etti, böyle bir yüceliği tadıyorsunuz. kalbinizde tarif edilmez bir Kabe kavseyn heyecanı… meleklerin bile kanadı bu yüceye çıkmak için yetmemiş, onlar bile geride kalmış.

Böyle bir namazınız var mı?

Namazlarınızdan kaygı duyuyor musunuz?

Kendinizi “Veylün lil musallin” kapsamı içinde hissetme tedirginliğine düştüğünüz oluyor mu? Namazlarınızda sık sık “sehv” alemlerine savrulduğunuz için….

Okumaya başladınız. Yüreğinizde Fatihayı idrak çağlayanı oluştu. Alemlerin Rabbini tefekkür ettiniz, tüm övgüleri O’na tahsis ettiniz, O’nun Rahman ve Rahim ismi şeriflerine sığındınız, Din Gün’ünü hatırladınız, “El hükmü yevmeizin lillah” dediniz, o hüküm anında mutluluk yaşamayı düşlediniz, sonra döndünüz, ibadetlerinize baktınız, bir ikrar geçti içinizden “Ancak….Sana ibadet ederiz, ancak…. Sen’den yardım dileriz.” Yüreğinizin sarsılmalarına karşı bu ikrara sığındınız. Sonra dua kelimelerinden yardım dilediniz, “İhdina! Bize yol göster!” sırat-ı müstakim için, in’am edilen insanların yolu için, gazaba uğrayanların ve sapkınların olmayan yol için…”

Kıyamları, kıraatleri, rükuları, secdeleri nasıl yaşıyorsunuz?

Secdede bir Rabbani yakınlık hissediyor musunuz?

Namazdan çıkınca nasılsınız?

Namazdan çıkınca hayatınız nasıl?

Miraca tutkun - sevdalı bir namaz.

-Mirac’a çıktınız mı?

-Mirac iklimini yüreğinize taşıyan bir namaz kıldınız mı?

Ben derim ki, insanın böyle, hiç olmazsa bir vakit bir namazı olmalı. Onu koltuğunun altına alıp, Rabbinin huzuruna varabilmeli, “İşte Rabbim, diyebilmeli, çok namaz kıldım, ama işte bu namazım bütün yarasına beresine rağmen Senin huzuruna taşınabilecek bir güzellik taşıyor!”

<ALINTIDIR>

Hazret-i Mevlana’nın namaz Değerlendirmesi

Hazret-i Mevlana’nın namaz DeğerlendirmesiGönül ustası Hazret-i Mevlânâ, insanı ilâhî huzura ulaştıran tekbir, kıyam, rükû, secde, selam ve dua gibi namaz rükünlerine oldukça düşündürücü mânâlar kazandırır.

Namaza tekbirle girmek, “İlâhî, biz senin huzurunda kurban olduk” demektir. (Tekbir getirerek kurban kesildiği gibi, tekbirle namaza başlamak da ‘Allah’ım, canımız sana feda olsun’ anlamındadır.)

Namazda kıyama durmak, Allah’ın huzurunda kıyametteki muhasebeyi hatırlatır. Kul, biraz sonra hakkıyla yerine getiremediği kulluğundan ve işlediği günahlardan dolayı, utancından ayakta durmaya dermanı kalmaz, rükû’a eğilir.

Başı rükû’da iken “Hakk’ın sualle-rine cevap ver!” diye İlâhî ferman gelir. Kul, rükûdan başını mahcup olarak kaldırır. Ayakta duramaz, yüz üstü secdeye kapanır.

Tekrar ona “Secdeden başını kaldır! Yapmış olduklarından haber ver!” diye ferman gelir. O, yine mahcup bir halde başını kaldırırsa da, tekrar yüzüstüne kapanır.

…

O ağır yükün tesirinden dizleri üstüne çöker. Sağa selam verir; peygamberler ve melekler tarafına bakar, onlardan şefaat talep eder. Onlar derler: “Çare ve yardım günü geçti. Çare, ancak dünyada olabilirdi. Orada salih amellerde bulunmadınız, o günler gitti.”

Sola selam verir; akraba ve yakınlarının tarafına bakar. Onlardan da bir fayda göremez.

Herkesten ümidini kesince, dua için iki elini kaldırır. “Ya Rabbi, herkesten ümidimi kestim. Kuluna melce ancak Sensin. Senin rahmet ve mağfiretine sınır yoktur

Müslüman abdest alınca….

Alimlerin Fazileti

ALİMLERİN FAZİLETİ

Kütüb-i Sitte

ALİMLERİN FAZİLETİ4072 - Ebu Ümame radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a biri âbid diğeri alim iki kişiden bahsedilmişti.

“Alimin âbide üstünlüğü, benim, sizden en basitinize olan üstünlüğüm gibidir” buyurdu.”

Tirmizi, İlim 19, (2686).

4073 - Yine Tirmizi’nin bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “…Aleyhissalatu vesselam sonra buyurdular ki: “Allah Teâla Hazretleri, melekleri, semâvat ehli, deliğindeki karıncaya, denizindeki balıklara varıncaya kadar arz ehli, halka hayrı öğretene mağfiret duasında bulunur.”

Hadis Tirmizi’nin aynı babındadır.

4074 - İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Tek bir fakih, şeytana bin âbidden daha yamandır.”

Tirmizi, İlim 19, (2083).

4075 - Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a Allah indinde en efdal insanın kim olduğu sorulmuştu: “Allah indinde en kıymetlileri en muttaki olanlardır!” buyurdular. “Biz bunu sormadık!” demeleri üzerine: “Öyleyse o, Halîlullah’ın oğlu, Nebiyyullah’ın oğlu Nebiyyullah’ın oğlu Yusuf’tur” buyurmuştu. Yine itirazla: “Hayır bunu da sormadık” dediler. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam: “siz bana Arap hanedanlarından mı soruyorsunuz?” dedi. “Evet (Ey Allah’ın Resûlü!) dediler. “Onların cahiliye dönemindeki hayırlıları, fıkıh öğrendikleri takdirde, İslam’da da en hayırlılarıdır!” cevabını verdi.”

Buhari, Enbiya 8, 14, 19, Menakıb 1, 25, Tefsir, Yusaf 1; Müslim, Fezail 168, (2378).

4076 - Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Dinde fakih (bilgili) olan kimse ne iyi kimsedir! Kendisine muhtaç olununca faydalı olur. Kendisine ihtiyaç olmayınca ilmini artırır.”

Rezin tahric etmiştir.

4077 - Yine Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim, benden sonra öldürülmüş olan bir sünnetimi ihya ederse beni seviyor demektir. Beni seven de benimle beraberdir.”

Rezin tahric etmiştir.

4078 - Ebu’d-Derda radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın şöyle dediğini işittim: “Kim bir ilim öğrenmek için bir yola sülûk ederse Allah onu cennete giden yollardan birine dahil etmiş demektir. Melekler, ilim talibinden memnun olarak kanatlarını (üzerlerine) koyarlar. Semavat ve yerde olanlar ve hatta denizdeki balıklar âlim için istiğfar ederler. Âlimin âbid üzerindeki üstünlüğü dolunaylı gecede kamerin diğer yıldızlara üstünlüğü gibidir. Âlimler peygamberlerin vârisleridir. Peygamberler, ne dinar ne dirhem miras bırakırlar, ama ilim miras bırakırlar. Kim de ilim elde ederse, bol bir nasib elde etmiştir.”

Ebu Davud, İlm 1, (3641); Tirmizi, İlm 19, (2683); İbnu Mace, Mukaddime 17, (223).