KAYIP OYUNCAKLAR 

Taş üstünde taş kalmayan yerde

Şurada az ilerde..

Taş üzerinde..

Sessizce kendi halinde..

Umursamaz gibi durma…

Bak ona, bak

Yaklaşma, sorma neyin var diye

Anlatamaz yaşadıklarını sana, bana, herkese

Kendi içine gizlenmiş

Geçiriyor   aklından olup biten herşeyi kendince

Bakışları gittiği yerden uzak

En kötüsü de onun gibi bakamamak

Gözleri açılmamıştı ki daha

Dünya boyası dokunmamıştı ki ruhuna

Oyuncak tekerleği ile köyün sokaklarında

Zararı yoktu dünyada ki diğer insanlara

Oyuncakları kaybolmuştu oysa

Annesinin kokulu sıcak dokunuşunu

Babasının yüreğine bıraktığı şefkatli bakışını

Oyunlarını sakladığı sokağını

Yaşıtlarıyla çocuk dilince anlaşmalarını

Bir neşterle sıyırıp atamadı

Yaşadığı onca kayıpları

Kayıpların nerede yattığını

Bulamadı

Oturdu aklını bu soruya yatırdı

Sordu sordu kimse yanıtlamadı

O zaman hayale yatırdı geçmişini

Geçip giden güzel düşlerini

Şimdi ona ne oyuncak gemiler

Ne de renkli giysiler

Kaybettiği oyuncaklarını ah geri verseler

Dokunmayın

Sessizce geçmişe yaslanmış düşüncelerine

Bir bombada siz düşürmeyin…

                  Mihrican  

http://mihri.blogcu.com/