HAK YOLCUSU

Kim ki aşkın darına berdar olur
Cümle uşşak içre ol serdar olur

Bunda uşşakı yakan od akibet
Nari İbrahim gibi gülzar olur

Bunda ağyar kesretinden kurtulan
Vahdet ellerinde vaslı yar olur

Eğer âşık isen korkma tamudan
Bülbüle her mevsim nevbahar olur

Cenneti irfana giren söylemez
Nerye baksa gördüğü didar olur

Kalbi kör olan dost yüzün göremez
Hakkı gören hep “ulül ebsar” olur

Dünyanın lezzetine aldanma hiç
Ölüm acısıyla zehri mar olur.

Olsan dahi bu cihanda padişah
Sonunda cümlesi tar umar olur

Tüm varlığın kulluğunda Ma’budun
Kullanırsan devletin tekrar olur.

Ger kabul oldunsa ebed kurtuldun
Nerde böyle usuli Pazar olur

Nefsten vazgeçmeden olmaz vaslı yar
Adet odur; can O’na kurban olur

Kim ki kendin yok ederse Mısri’ya
Yokluğun ardından sonsuz var olur

(Niyazi MISRİ)

Aşkın darına berdar= İlahi aşkın yurduna yolcu
Uşşak= Âşıklar
Serdar= Öncü, komutan
Od= Ateş
Gülzar=Gül bahçesi
Akibet=Sonunda
Ağyar kesreti= Mahlûkat kalabalığı
Vaslı yar= Dosta kavuşma
Tamu= Cehennem sıkıntısı
Didar= Allah’ın cemali
Ulül-ebsar= Basiret ve keramet sahipleri
Tarumar= Darmadağın
Usuli Pazar= Adil pazarlık, karlı alış veriş
Zehri mar= Yılan ağusu
Nevbahar= İlkbahar