Aşk-ı İlahi

Mahluk hilkâtine vesile benim,
Zerrât ve gezegenleri döndüren,
Mahlukta Hâkk’ın mührünü gösteren,
Allah’a (c.c) muhâbbette zirve benim…

Kâinat dar gelir yerim gönüller,
Benden nasipsize zordur ölümler,
Nasiplime ölüm olur düğünler,
Ölümü Şeb-i Arus kılan benim…

Fânilerde arama bulamazsın,
İlâhiyse tadıma doyamazsın,
Yerime hiçbir şeyi koyamazsın,
Kâinatın özü odağı benim…

Kırmızı güldeki saklı mânâyım,
Gözlerde damla gönülde deryayım,
Neyin hasretle dolu feryadıyım,
Kulu Mevla’ya ulaştıran benim…

Bülbülü güle tutsak eylemişim,
Numunemi faniyle göstermişim,
Gülün kısa ömrüne yetmemişim,
Bülbüle serenât yaptıran benim…

Mecnun’un Leyla’da aradığıyım,
Ferhat’ın Şirin ile yandığıyım,
Kerem’im Aslı ile andığıyım,
Fani muhabbette aranan benim…

Adem’e (a.s) Havva ile göründüm,
İblis’in iddiasıyla ölçüldüm,
Tövbe gözyaşıyla dirildim,
Habil’i Kabil’den ayıran benim…

Nuh’un (a.s) gemisi benimle yükseldi,
Tufanın öfkesi sayemde düzeldi,
Balığın karnında Yunus (a.s) seslendi,
Çareyi imdada koşturan benim…

Ad da Semud da beni tanımadı,
Bana çağrılınca kulak asmadı,
Beni unuttu da çaresiz kaldı,
Yerine musibet getirilen benim…

Musa’nın (a.s) Tur Dağında düştüğü,
Yakub’un (a.s) Yusuf (a.s) ile güldüğü,
Nemrut’un İbrahim’den (a.s) ürktüğü,
Kıssaların ardındaki asıl benim…

Aziz Mahmut’a Hüdâi dedirten,
İbrahim Ethem’i tahttan geçirten,
Oğlundan vuslatta yüz çevirten,
Uğrunda dünyadan geçilen benim…

Ahmed’i (s.a.v) âlemlere rehber eden,
Mevlana’yı insanlara sevdiren,
Yunus’a Tabdug ile huzur veren,
Sebepler ardındaki sırlar benim…

Mu’sab’ı (r.a) her şeyinden geçirtenim,
Zeyd’i (r.a) taşlar önünde set çekerim,
Hamza’yı (r.a) şehitler piri edenim,
Yollarında canlar verilen benim…

Allah’ı idrakte en üst noktayım,
Gönlün kendini bulduğu safhayım,
Can kafesindeki kalbi saftayım,
Beden ölse de ebedi yaşarım,
Zira aşktır adım, bendeniz AŞK’ım…..

Şair:Adem Kaçar